Feeds:
Posts
Comments

Archive for August, 2009

twinkletoes

please skip this blog if you despise mushiness. :p but if you decide to continue reading please click play to the embedded video below. para may drama ang pagbasa. hahaha

___________________________________________________

dear you,

just this afternoon, i bought a pack of brownies from red ribbon. i didn’t know what brought me to the store and moved me to buy it. still sweet. still gratifying. it’s never changed since the time you first gave me the same thing.

:)

🙂

for months, i have never heard any updates from you. really no means of communication, right? well maybe a friend told me you changed the style of your hair. otherwise there’s none.

until one midnight, we finally met somewhere online — ym..

(note: ‘g’ is used for security purposes. it’s not the original yahoo i.d. and before the conversation shown here, may mga nauna ng kamustahan and all.)

vincentamorio: wait, ikaw ni g?
g: yep,pretty much twinkletoes
vincentamorio: haha. i never thought patulan nimo akong pangamusta
g: ngno dli man pud nko patulan?
vincentamorio: dugay na kaya ta wala nagcommunicate. jurassic years na.
g: months guro.haha
vincentamorio: months, 4-5 months na ata. haha.
g: unya asa n man ka karon?
vincentamorio: naa poland.
vincentamorio: gensan ka?
g: yup, unsa ang ginabusyhan nimo?
vincentamorio: acads. acing for the final sem. kapuy na skwela
g: maayo eh
vincentamorio: lagi. ikaw?
vincentamorio: somebody looks like you in school.
vincentamorio: 1st year

vincentamorio: hahahahha

g: akwali in our school 2.haha kambal nko.

—-some parts of the conversation kept confidential—-

vincentamorio: that sounds cool. murag exciting na a. tyrrany na. haha
twinkletoes: kbalo jud ka ba,haha.

vincentamorio: of course. sige, tulog na. keep safe
twinkletoes: keep safe pud. gudnyt!

—–end—–

finally, i’m relieved. you called me twinkletoes again. we’re back to being ‘friends.’ we’re back to the terms we used when we were still good friends. we’re ok, i hope. :))

cheers,

your then twinkletoes



p.s.: i know you’ve been reading my blogs. i know. :p

Advertisements

Read Full Post »

kulang

krisha, anj, joan, corinne, gold, beans

krisha, anj, joan, corinne, gold, beans

kamusta na nga ba ang barkadahang tunay?

kaming anim na lamang ang nagkikita-kita. minsan nga, hindi pa talaga kumpleto ang anim. kami lang kasi ang natitira dito sa davao.

ang mga nasa larawan:

krisha – callcenter agent siya and at the same time student. going strong pa rin sila ni simon. ang masaklap nga lang, medyo humina na ang powers niya sa tagayan.

angelie – sa larawan, pulang-pula sya. ibig sabihin nun, hindi pa rin sya nagbabago. mestisa pa rin, nagiging parang mansanas kapag nakainom — parang si gold din. si anj, thesis ang libangan. masaya yun, diba? p.s. may blogsite na pala si anj. yahoo

joanour baby is now a mommy. joke lang. hindi sya mommy, pramis, virgin pa rin sya. purong-puro. may bagong shuta na naman sya. si pappy.. pappy thirdie. maganda raw boses, pero parang kaya ko namang gayahin e. haha. si joan, responsableng student pa rin. thesis and all ang pinagkakaabalahan.

corinne – si corinne ang nakiki-wifi sa kanilang kapitbahay. haha. aside sa thesis, libangan nya rin ang pagku-comment ng hahaha sa facebook. ewan ko kung bakit. best in sorority pa rin sya. higit sa lahat, turtle neck pa rin ang trip nya.

gold – si gold ay virgin. period. haha. hindi, masipag pa rin sya gaya ng dati. mommy pa rin ng grupo. nung isang gabi nga, nilibre pa kami ng gilberys premium, mani at binigyan pa ako ng pangtaxi pauwi. ang bago lang naman, naka-havaianas high na sya. haha.

beans – ako yun. walang latest.

ang wala sa larawan ay sina rea, stella at elton.

rea – lumalablayp din. at aktib sa lahat ng bagay. again, sa lahat ng bagay. mayaman na sya. sobra. kaya lang, wala pang pinapadala sa amin dito sa davao. haha. balik ka na dito rai!

stella – ok na daw ang kundisyon nya. in fairness, dehins namin alam ang sakit nya pero ok na rin at magaling na sya. lumilevel din sya sa pagiging content writer. naalala ko nung bumisita sya sa skul, nilibre nya lahat ng mga bumubugang bibig kina te ling. ang saya.

elton – sila pa rin ni ridge. ang saya. syempre, isa pa yun. active sa lahat. haha. malapit na daw syang malay-off sa trabaho. kawawa naman. pero ok lang yun, may rarejob naman e. haha

————————-

kelan kaya makukumpleto uli ang larawan?

*nanukod ko sa ka-oa nako*

Read Full Post »

and you are?

kaya naman hindi ako hindi sa baca ang cheer ko noong isko-iska.

kaya naman hindi sa baca ang cheer ko noong isko-iska.


because you sooo look like the last person i used to love.

Read Full Post »

Issue 101

Mga di dapat pinapansin na bagay na pinupukol kay Beans.

On Being a Body Dysmorphic

Because I used to go to the gym, a number of friends are in opposition regarding my decision to trim down. They say I wasn’t fat. They say my body was ok. Blablabla.

I say I needed it because I was getting bigger. Period. I had to stop eating this and that, drinking this and that, blablabla.

So now, I’m branded as the new body dysmorphic in the land of Jacinto. But I stopped gymming. Now I’m eating that again! That thing. 🙂

SDC11810

On Being hyposexed

This has been bugging me for years days now. Again, party friends wonder why I drink a lot, smoke a lot, party a lot, but everything ends there.

What about the after-party?

What about the hotel lobbies?

What about happy hours after getting drunk?

I say no. It’s a personal choice. Again, it’s a no! It’s not about bad memories, it’s not about the last person I had it with, it’s not about what-have-you. It’s about giving myself a limit and a condition – that I should resume happy hours when I’m done with my soul-searching thesis. And if ever I’d do it again, it should be…

I’m always this. Be they old or new friends, I am always confronted about my boring-ness, my kj-ness, my lost-ness every happy moments we’ve had. A friend even inferred I might be reading minds when with them. Huh. That’s a good inference. Really.

On Becoming a REAL Fan

Dahil nga fan ako, magtatagalog din ako. Nakita ko na naman si Mandaya Moore, the second time around, sa isang coffee shop kung saan nilibre na naman ako ng kape. Natawa nga kami kasi ang damit ni mandaya ay kakulay ng damit ng mga waiters  dun. Orange. As usual, habang nakikinig ako sa kanya, parang nagbabasa lang ako ng blogs nya. Tawanan. Sapakan. Tawanan ulit. Masaya talaga ang mga kwento nya. Pero please, kapag kayo may narinig sa kanya na kwento tungkol sa akin na may kaugnayan sa candy wrapper ng snow bear, huwag nyong paniniwalaan. Promise?? Pero sabi ni mandayette, sya daw ang napag-utusan na mag-develop ng kuwentong ‘yon. Huh. Hayooop talaga.

Isa pa sa mga rason na nakapagpahysterical sa akin lately ay ang pag-iwan ng comment ni Buquir sa aking blog. Kung hindi nyo alam, bago ko nakilala si Mandaya ay kilala ko na si Buquir at ang kanyang blog. Masaya rin. Kasing-saya ni Mandaya. Kabisado ko lahat ng entries nya. Kaya naman paminsan, nalilink ko sya dito sa site na ito o sa facebook ko dahil hayop din ang kanyang entries. Sana makita ko rin sya balang araw. Kaso, baka mahirapan ako magtagalog verbally. Wag naman sana akong pagtawanan ni buquir if ever. Haha. Pangarap. Weh?

Read Full Post »

buhay fan

SDC12902

as in, i have been a super fan… for one night! for those who follow mandaya moore‘s escapades written in HIS blog, oh well, he doesn’t anymore have that mutating-monkey image in me. sa wakas, i have seen him — in flesh! wooh. iba talaga ang pagka-fan ko. pano ba naman kasi, idol din sya ng idol ko rin na blogger.

kaya naman, pagkatapos kong tamaan sa epektos na ininom namin ni mandayette (idol din nya si mandaya), tinumba ko na ang sarili ko sa kama. maghahating-gabi na rin kasi. pero siguro nga, may rason at hindi ako makatulog agad sa mga oras na yun.

sa jeep na ito sumakay si mandayette (nakaitim) upang katagpuin si mandaya.

sa jeep na ito sumakay si mandayette (nakaitim) upang katagpuin si mandaya.

biglang nagtext si mandayette. si mandaya daw nagyaya ng inuman sa mts. punta daw ako.

*tenteneneng*

so jeep mode to mts ako dahil mahal ang taxi. ambilis ng mga pangyayari. nakita ko na talaga sya  —- ibang-iba sa iniisip ko.  inom dito. inom jan. kwentuhan ng kung anu-ano. tinanong ko ang tungkol kay ranger, kay kulot, lalo na kay city babe  at sa ibang mga bayot sa bukid.

at dahil nga napatunayan nyang fan talaga ako, at si mandayette na rin, pinakita nya ang mga mukhang nababanggit sa kanyang blog. masaya. kakaiba ang feeling maging fan. hindi ka nalalasing kahit pa ang sabi sa ininom ko ay “for men only.” ampota, may ganon? hindi naman yun colt45 e. haha. pero ayos na rin yon.

hinatid namin sya sa bahay nila. nakita ko na ang sampayan na ginamit ni ranger nung naglaba sya ng mga damit nya dun. nakow.

alam ko magkikita pa kami ng maraming beses. alam ko. 🙂

p.s.: mura lang daw ang alimango sa bukid nila. 130/kilo. diba naman??

Read Full Post »

6 months and counting

Dahil August 7 ngayon, 6 months na ang ang site na ito!*palakpakan*

And this entry is the 50th.. *palakpakan again* akalain nyo, kaya kong paabutin ng 50 ang entries ko?

SDC12783

At dahil nga umabot na ng 50, korny man isipin pero gusto kong magflashback sa mga paborito kong blogs. Top 3 lang naman.

1. at dahil pumasa ka ng ah5…

this blog made me cry (so much). and i am even hesitant to read it again. it might bring back tears. missing rea sooo much. malapit na ang muling pagtatagpo! wee.

2. depictions — and the drama behind

talk about self-indulgence. no more. no less.

3. Blanking Over

this reminds me of gray.. of first love.. of acceptance.. of my limitations.. of letting go.. once, i learned how to love with utmost sincerity and that’s because you were once there. ngayon wala na akong balita sa kanya. i hope you are happy. 🙂 do good in school. (murag kinder lang no??)

For the months that flew away, i have almost fed this blog with the truest emotions i had. And I will continue to do so. This is my stress-reliever — the absorber of my not-so-loud-thoughts.

Till the next entries. 🙂

Read Full Post »