buhay fan

as in, i have been a super fan… for one night! for those who follow mandaya moore‘s escapades written in HIS blog, oh well, he doesn’t anymore have that mutating-monkey image in me. sa wakas, i have seen him — in flesh! wooh. iba talaga ang pagka-fan ko. pano ba naman kasi, idol din sya ng idol ko rin na blogger.

kaya naman, pagkatapos kong tamaan sa epektos na ininom namin ni mandayette (idol din nya si mandaya), tinumba ko na ang sarili ko sa kama. maghahating-gabi na rin kasi. pero siguro nga, may rason at hindi ako makatulog agad sa mga oras na yun.

sa jeep na ito sumakay si mandayette (nakaitim) upang katagpuin si mandaya.

biglang nagtext si mandayette. si mandaya daw nagyaya ng inuman sa mts. punta daw ako.

*tenteneneng*

so jeep mode to mts ako dahil mahal ang taxi. ambilis ng mga pangyayari. nakita ko na talaga sya  —- ibang-iba sa iniisip ko.  inom dito. inom jan. kwentuhan ng kung anu-ano. tinanong ko ang tungkol kay ranger, kay kulot, lalo na kay city babe  at sa ibang mga bayot sa bukid.

at dahil nga napatunayan nyang fan talaga ako, at si mandayette na rin, pinakita nya ang mga mukhang nababanggit sa kanyang blog. masaya. kakaiba ang feeling maging fan. hindi ka nalalasing kahit pa ang sabi sa ininom ko ay “for men only.” ampota, may ganon? hindi naman yun colt45 e. haha. pero ayos na rin yon.

hinatid namin sya sa bahay nila. nakita ko na ang sampayan na ginamit ni ranger nung naglaba sya ng mga damit nya dun. nakow.

alam ko magkikita pa kami ng maraming beses. alam ko.

p.s.: mura lang daw ang alimango sa bukid nila. 130/kilo. diba naman??